Rebo Pahing, 29 April 2004, aku nemu buku lawas sampule ireng. Buku iki isine oret-oretan geguritanku sing sebagian wis kapacak ing minggon basa Jawa kawentar terbitan Surabaya, Jaya Baya lan Panjebar Semangat.
Bareng bukak siji mbaka siji lembaran kertas ing buku iku sing wis kucel, sak nalika angen-angenku kumlawe menyang taun 1995, utawa 14 taun kepungkur. Wektu iku aku isih nyantrik ing pawiyatan luhur ing Surakarta Hadiningrat kang diwenehi tetenger Universitas Negeri Sebelas Maret (UNS). Kira-kira semester papat, aku kos ing Triple-X, sak ngarepe kampus STSI.
Ya ing kos iku, tulisan kawitan awujud geguritan lair. Judule Edelweis, kapacak ing Panjebar Semangat. Edelweis nyeritakake bab katresnane manungsa marang pasangane kang terus ngrembaka sak lawase urip.
Aku seneng banget, amarga sak liyane dipacak, uga diparinge bebungah karo penerbit Rp 3.500 ples majalah minggone. Lumayan…! Wektu semana, sega ‘kucing’ (lawuhe sambel, kering, lan cuilan bandeng) mung Rp 150. Gorengan isih Rp 50. Maklum durung krisis moneter….!
Wis, wis ngedabruse ! Mangga dipun semak geguritan wonten ngandhap menika:
Edelweis
Dening: Joko HN, 1995
cemara sewu, kowe bakal dadi seksi
niatku ngunggahi gunung lawu, ya mung arep mboyong edelweis, banjur dak encepke, ana ing dadaku
kabeh wong kandha, edelweis ora bakal urip, ing papan sing panas
nanging ing dhadhaku, edelweis bakal ngrembaka, lan ora bakal rontok, sak lawase.